[ LOGIN VOOR KLANTEN ]



The AdminCompany, OndernemingsBegeleider

De fabel van de schrijver en de afgezant van de koning

30-04-2013

Er was eens, zo beginnen zelfs sprookjes in de financiële wereld, een schrijver die behoorlijk wat succes had. Men kwam van heinde en verre naar zijn schrijfwerkerij om teksten te laten dichten door deze man van woorden.

Zeker in tijden waarin nog niet iedereen mooie letters kon vormen en kunstige zinnen aan elkaar kon rijgen – niet te verwarren met de tijden van het sms verkeer waar we dit allemaal weer afleerden – kon men met dit vak een aardige boterham verdienen. En wie royaal aan de kost komt, die krijgt elk jaar weer een schriftelijke uitnodiging van de afgezant van de koning om een deel in de schatkist te storten. Dit ter delging van wat vage kosten van overheidswege.

Ondanks de jaarlijkse aanslag van de koning, groeide langzaam maar zeker het fortuin van onze begenadigde schrijver. Vandaag de dag zouden we dat sparen noemen. Maar ooit stak dat wat anders in elkaar. Het goud begon bij de schrijver thuis uit alle potten over de rand heen te schuiven. Het moment voor de schrijver om dit geld te investeren in een mooi domein in een bosrijke omgeving. Hij kon het voor een prikje kopen van een handelaar die, na een meningsverschil met de afgezant van de koning, failliet gegaan was.

Om zijn nieuwe optrekje wat knusser te maken besloot de schrijver om zijn muren wat extra te decoreren. Hij vond hiervoor in een exotische winkel kurken tegels met een prachtig design die niet alleen duur oogden, maar ook duur waren. Eén van de laatste potten aan goudstukken ging hier aan op. Maar omdat hij het nu ook wel eens tijd vond om de koning wat minder royaal te voorzien, besliste hij de aankoop als kost in te dienen bij zijn schrijfwerkerij.

En of de duivel er mee speelt, de schrijver was nog maar net in zijn nieuwe domein ingetrokken of hij kreeg een brief van de koning. Zijn afgezant zou deze keer persoonlijk langskomen om de goudstukken na te tellen en de rekeningen van de schrijfwerkerij na te kijken. De schrijver was in volle paniek. Wat met mijn kurk? Zijn rentmeester had daar een eenvoudig antwoord op. Ren snel naar de witte winkel waar ze een goedkope versie hebben van die chique kurk. Koop daar wat vierkante meters van en bekleed daar je werkkamer in de schrijfwerkerij mee.

De schrijver liet zijn pen voor wat ze was en rende naar de witte winkel. En hij ging de hele nacht door met kurk kleven. Zelfs het werkblad van zijn bureau kreeg een beurt. Zijn vingers waren nog kleverig van de lijm toen de afgezant van de koning aankwam. Hij was wel verbaasd van de rare geur – goedkope lijm stinkt immers naar vis – maar vondt de kurk wel mooi staan. De rentmeester had dus gelijk. De afgezant van de koning mistte de nodige kennis om het verschil te merken. De man was door het oog van een naald gekropen. Een naald die hevig had kunnen prikken door extra controles en boetes.

Alle gelijkenissen met bestaande personen zijn louter toevallig en niet bedoeld. The AdminCompany raadt je af om zo maar kurk in je boekhouding te stoppen. Twijfel je? Vraag het ons!