[ LOGIN VOOR KLANTEN ]



The AdminCompany, OndernemingsBegeleider

De parabel van het achteruit en vooruit kijken

08-05-2013

Er was eens een koning die sterk geloofde in het ondernemerschap. Naast zijn koninkrijk bouwde hij lustig aan een zakelijk koninkrijk. In zijn ‘factorijen’ werd alles gemaakt wat een mens nodig had. Het spreekt vanzelf dat hier heel wat goudstaven mee gemoeid waren.

Daarom was de koning-ondernemer ook heel erg opgezet met zijn rentmeester. Die hield in grote dikke boeken met vlijt alles netjes bij in blauwe en rode inkt. Blauw was voor alles wat aan goudstukken binnenkwam. Rood werd gebruikt voor elke rekening die moest betaald worden. En op het einde van elk jaar werd er een dikke streep getrokken met daaronder het verschil.

Werd dat in het rood geschreven, dan was de koning dagen in de rouw. Een blauw getal betekende feest op het paleis. Alleen vond de rentmeester dat zonde. Want het feest diende hij in het rood in de boeken bij te schrijven. De renmeester was ook een kei in het analyseren van de cijfers. Hij kon uit het hoofd vertellen hoeveel zakken bloem er aangevoerd waren in de koninklijke bakkerij. En hoeveel broden er uit de oven gehaald waren. Maar vooral hoeveel broden er langs de kassa gepasseerd waren. De man leefde van het verleden. Achteruit kijken was zijn passie.

De koning had een zoon. Ze noemen dat een kroonprins. Vroeger, toen er nog draken waren en oorlog een dagelijks tijdverdrijf was, kwamen die prinsen al snel op de troon. Hun vader bleef wel ergens dood achter. Tegenwoordig vechten koningen niet meer persoonlijk mee. En de medische wetenschap is zo goed, dat ze heel lang blijven leven. Soms, heel soms doet er zo eentje troonsafstand. Maar het merendeel blijft bejaard zitten. Dus trok de kroonprins de wijde wereld in om ideeën op te doen.

En zo kwam de prins op een dag thuis en vertelde hij aan de koning dat ie meer naar de toekomst moest kijken. Broden waren uit! Kleine broodjes in alle vormen en bedekkingen met allerlei zaadjes waren de toekomst. Dat zou nog meer geld opleveren. Zelfs het woord ‘space-cake’ viel even. Nu was het niet duidelijk of de kroonprins er van gegeten had, dan wel het ook in de koninklijke bakkerij moest geproduceerd worden. De man droomde van ‘new business’. Hij wilde alleen vooruit kijken.

De gevolgen laten zich natuurlijk al raden. Voor de troon, waar de bejaarde koning zat, vlogen rentmeester en kroonprins elkaar in de haren. De ene hield star vast aan het verleden en steunde op gewoonte. De andere had lak aan die oude kennis en wilde alleen nog maar spreken van nieuwe horizonten. Tot de koning er schoon genoeg van kreeg. Hij stond recht en sloeg de twee hoofden van de kibbelaars tegen elkaar. De sterren vlogen in het rond. Maar blijkbaar was deze actie vruchtbaar.

De kroonprins begreep opeens dat de cijfers uit het verleden nuttig waren om de kostprijs en het mogelijk marktaandeel van de nieuwe producten te berekenen. De rentmeester zag als een donderslag bij heldere hemel in, dat de cijfers eigenlijk aan het inzakken waren en dat nieuwe smaken en vormen misschien die trend zou kunnen ombuigen. De koning kon zich geen betere adviesraad wensen. Eentje die het verleden gebruikte om de toekomst te bouwen!