[ LOGIN VOOR KLANTEN ]



The AdminCompany, OndernemingsBegeleider

De jonge leeuw en het administratieve labyrint

09-06-2013

Er was eens een jonge leeuw die vers van de grote dierenschool kwam en de echte wereld wilde zien. Zijn passie lag in de administratie en hij popelde van ongeduld om zijn superieure kennis ten toon te spreiden.

De jonge leeuw werd aangenomen door de oude vos. Dat was de administratieve directeur in de grote dierenfabriek. Opsommen wat er in die fabriek eigenlijk allemaal gemaakt werd, zou ons veel te ver brengen. Maar we kunnen het eenvoudig als volgt samenvatten. Eender welk dier kon er op bloot vel binnenstappen en er netjes in bont gekleed buitenkomen met een gevulde boodschappentas aan huisraad en voedingswaren. Het aantal productreferenties was bangelijk hoog. Dus was de fabriek ook voorzien van een forse administratieve afdeling.

De oude vos ontving op zijn allervriendelijkste toon de jonge leeuw op diens eerste werkdag. Bij het introduceren van een nieuw teamlid, liet de oude vos meestal eerst de gebruikelijke dingen zien. Waar is de koffie? Waar is in geval van nood het toilet en waar kon de jonge leeuw ‘s middags zijn vlees verslinden. Tenslotte leidde de oude vos de jonge leeuw naar zijn werkplek. Hij toonde hem nog even de grote telramen en stopte de jonge leeuw een dikke handleiding in zijn handen. “Hier staat alles in over de administratieve verwerking van de aankoopfacturen”.

De jonge leeuw ging met frisse moed achter zijn bureau zitten en sloeg de net overhandigde handleiding open. “Tiens”, dacht de jonge leeuw toen hij de de figuren bekeek. “Dat telraam ziet er heel anders uit”. En een aandachtige toehoorder ziet het probleem nu al aan komen drijven. De handleiding was al jaren verouderd. De administratieve procedures waren allemaal een tikkeltje anders geworden en voor de jonge leeuw het goed en wel besefte was de complete aankoopadministratie omgetoverd in een reusachtig labyrint.

De goederen werden niet meer netjes meer ontvangen. De werkelijke voorraad en de voorraad die in de telramen werden bijgehouden klopte van geen kanten meer. En neen, het ging niet alleen over aantallen, het ging zelfs over compleet verkeerd ingevoerde referenties. Zomerpels werd in stok genomen door de hamsters en weggelegd op de plek van de winterpels. Okkernoten kwamen in ijskasten terecht. En het vlees dat daar hoorde te liggen werd, na lang zoeken door de hamsters teruggevonden bij de zomerzaden. Met ondertussen bijhorende maden. De okkernoten werden dan weer juist gelegd, maar de jonge leeuw kon ze niet meer terugvinden in het grote telraam.

Het werd een heen en weer geloop van de hamsters van het magazijn. Iedere keer moesten ze bij de jonge leeuw passeren om de inkomende voorraad af te stemmen met de aankoopfacturen. De jonge leeuw kreeg het van langsom meer op zijn heupen. En zo kreeg op een dag één van de hamsters een arbeidsongeval. Hij werd door de jonge leeuw met huid en haar opgevreten. Dat was het moment voor de oude vos om terug te voorschijn te komen. “Tja”, mompelde die tussen zijn tanden. “Je mag dan wel een jonge leeuw zijn, maar je bent nog niet in staat een oude vos naar de kroon te steken”. En hij overhandigde met de glimlach een brief met als titel “Ontslag”.

De jonge leeuw bekeek de brief eerst woest. En moest vervolgens bulderend lachen. “Neen oude vos”, zei de jonge leeuw. “Deze brief is niet aan mij gericht. Wel aan jou. Jij krijgt je ontslag lees ik hier. Omdat je de administratieve handleiding niet ‘up to date’ hebt gehouden. Omdat je een nieuwe medewerker niet naar behoren hebt begeleid in zijn nieuwe job. Omdat de firma daardoor een ontzettende hoop aan resources heeft verloren.” De bril van de oude vos viel pardoes van zijn neus van het verschieten. “Oh ja”, zei de opeens niet meer zo jonge leeuw. “Als jij nu eens de familie van de hamster op de hoogte gaat brengen, dan ga ik op zoek naar iemand die me echt wil helpen dit labyrint af te breken.”