[ LOGIN VOOR KLANTEN ]



The AdminCompany, OndernemingsBegeleider

De nar en de hoge hoed

14-06-2013

Op het kasteel van de koning was het regelmatig feest. De koning van het sprookjesbos was helemaal geen sober mens. Als het op plezier maken aankwam, wilde hij alleen het beste van het beste. Zijn dochter, de prinses vond het allemaal maar niets.

Op dat vermaak mocht nooit de nar met de hoge hoed ontbreken. De koning keek altijd uit naar het optreden van deze mens. De grappen die hij maakte waren eerder aan de flauwe kant. Maar eens hij zijn hoed van het hoofd haalde, kon de lol niet meer op. De nar beschikte over de gave om alles, maar dan ook alles in de hoed te laten verdwijnen. Zo waren de jongedames die naast de koning zaten er nooit gerust op. Uit de gratie betekende een directe uitweg via de hoed van de nar. Maar het kon ook andersom. De koning was nog steeds zeer gecharmeerd van de witte schimmel die de nar ooit te voorschijn liet komen.

In het holst van de nacht, na weer een decadent feest waar de nar deze keer zowaar een olifant liet te voorschijn komen, dwaalde de prinses door de gangen van het kasteel. Ze wist dat dit het moment was om de nodige sappige verhalen bijeen te rapen. Iedereen dacht van iedereen dat ze sliepen. En zo lette niemand nog op de ander. Op die dwaaltocht hoorde de prinses luid geroep in de vleugel waar de artiesten werden ondergebracht. “Als je nog hard zeurt, dan mag je niet deelnemen aan de volgende trekking”. De zin kwam uit de mond van de nar en was bedoeld voor de circusdirecteur die bedrukt afdroop. De prinses vermoedde dat de olifant er ergens voor tussen zat.

De nar zag dat de prinses alles gezien en gehoord had. Hij schaamde zich een beetje en noodde haar uit op zijn kamer. En daar begon hij met een klaagzang. Het leven was zo duur. En de koning wilde altijd maar meer en betere shows. En de rekwisieten werden steeds maar duurder. En zijn vrouw wilde graag beleg op de boterham en de organisatoren van de feesten deden er steeds langer over voor ze met de nodige goudstukken over de brug kwamen. De nar had dus veel onbetaalde rekeningen. En dus deed hij ze elke maand in zijn hoge hoed en trok degene die hij zou betalen. De rest bleef er gewoon inzitten.

“Maar nar toch”, zuchtte de prinses. “Zo ga je nog aan de galg komen. Neen, dat is geen goede methode. Je moet al je rekeningen kritisch bekijken en ze op volgorde van datum leggen. En dan even kritisch kijken. Betaal de kleintjes dadelijk. Hoe minder mensen geld van je moeten, hoe eenvoudiger het probleem wordt. Met de andere leveranciers moet je niet dreigen. Je moet er mee spreken. Leg je probleem uit. En vraag of je in stukjes mag betalen. Iedere maand een beetje en dat voor iedereen die nog geld van je moet. Zo toon je je goede wil. En zo zal je probleem elke maand weer wat kleiner worden. Maar één ding is heel belangrijk,” besloot de prinses. “Je moet steeds je afspraken nakomen”.

De nar keek de prinses met grote ogen aan. Hij dook in zijn hoed en kwam met een ongelooflijke stapel weer naar buiten. Samen met de prinses begon hij te sorteren en te rekenen wat mogelijk was. De rest van de nacht was het een gaan en komen van leveranciers op de kamer van de nar. De prinses stond ze allemaal te woord. De circusdirecteur was zelfs bereid om de witte schimmel te crediteren, als de olifant snel betaald werd. En langzaam maar zeker werd de situatie van de nar opgeklaard. “Misschien moet je wel wat verfijnder worden in je optreden,” suggereerde de prinses. “Zo blijft het effect, maar de kosten beperkt”.

De dag nadien werd de nar nog gevraagd om ook nog even het ontbijt te animeren. Het werden weer volop oude grappen, maar ze werden met een betere pointe verteld. Zelfs de koning moest hard lachen. En toen de hoed van het hoofd kwam, toverde de nar er een mooie bos witte rozen uit. “Geniaal”, riep de koning. De nar kwam naar voren, boog diep voor de prinses en haar vader en schonk haar de bos rozen. Hij fluisterde stilletjes: “Bedankt, ik slaap nu zoveel beter…”. De circusdirecteur daarentegen was iets minder gelukkig. Hij zag de verkoop van de kangoeroe, drie slangen en een kabouter geannuleerd. Iedereen weet immers dat met dwergen niet gegooid wordt!